वैयर्थ जेथे उमगे सदा…

मला त्याच्याबद्दल अपार स्नेह आहे, तो नोंदवून ठेवायचा आहे.

केवळ थट्टा करत राहणे शक्य नसते, मरण आटोक्यात आणतं आपल्याला सहज तुला नाही कळलं का ज्ञानी माणसा. तुझ्या अतिगुह्य अनुभवांचा बखोटा बरोबर गहाळ करून गेलास. कोण शिवशिवत होतं तुला, मी कॉन्ग्रच्युलेट करू तुझा नव्या शहरी मुक्काम कायमचा झाल्याबद्दल. आठवतही नाही कश्याबद्दल मी तुला चॅटमधून कॉन्ग्रच्युलेट केले ते, उगाच मलाही काही हवे असते तू निघून गेल्यावर तुझ्या चॅट विंडोजमधून. मृत्यू टीचकीभर शहारतो रे मग आपल्याला नकोसा होतो, शरीर वळीव उपभोगतो. आपण उरतोच. मागे कुण्या मुस्लीम संताने कडक राजाकडून शरीरात विष भिनवून; नंतर तो त्याच्या अनुयायांना जीव मेटाकुटीस जात असतांनाही सांगत राहायचा, मी आहे, मी अजून आहे, मी अजूनही आहे, त्याची जीभ मेली तोंड थंड पडलं तेव्हा तरी डोळ्यांनी कोकलत होता, बुबुळ्याच्या नसांना फाडून फाडून मी आहे मी अजून आहे मी अजूनही आहे. मला प्रत्येक मृत्यूगाठीला हे मुस्लीम संत आठवतात. नश्वर धडपड इथे करून घ्यायची- मिलन सोडून द्यायचे, ताटातूट गाठायची, चुकामूक हमखास सापडावत जायचे. आसरे तर इथून मेल्यावर मिळतात रे, नाही का? मी डिस्टर्ब नाही झालो, केवळ व्यतीत करतात माझी तुला भेटण्यासाठी अडलेली पाऊले आता तुझ्या चॅटमधून, तुझ्या ब्लॉगमध्येही. तू राम नाहीस तिथे निव्वळ, भूत झाला आहेस. एका निघृण क्रियेमागे तू कर्ता कधी नसावा, असे वाटत राहिले शेवटपर्यंत. मग पडत्या फळातून आपली रवानगी शाश्वत ठिकाणी होतेच रे.

 

एक्सप्लोर मी कधी तुला करू दिले नाही आणि तुही करू दिले नाहीच. का? हा का मी एकटाच सोडवायचा का आता?

Advertisements

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s